मिठो अचार चार

सानु पैजा

भष्टचार
दुराचार
बिभिचार
लोकचार
समाजका परचलित चारहरु
हाम्रै मौलिक चाँडबाड जस्तै हुन
हाम्रो वरिपरी धुमिरहन्छन
अचार जस्तै मिठा हुन
सबैको मुखै रसाउछन ।
यी चार नभए यहाँ के हुन्छ ?
यि चार भएन भने देश
देश रहन्न रे ।
यो माटो लाई लुट्न
बिदेशी छिर्नु पर्छ रे
बिदेशीको लुटाईमा
चेलीको सिन्दुर पुछिन्छ रे
अनि आमाहरु बिदेशीको
कोठी कोठीमा पुग्नु पर्छ रे
त्यसैले हामीले पनि
यी चार लाई जोगाकै छौ
आफ्नै बाट
बेचिएर
बलत्कार सहेर
शोषित भएर
दमित भएर
यो देश बचाएकै छौ।
यि चार चार लाई जोगाएर
भष्टचार
दुराचार
बिभिचार
लोकचार

पात्लेखेत - ७ म्याग्दी

गजल

बसन्त मोहन अधिकारी

आज पनि यो साँझमा मैले खान खाइन ।
चामल किन्न गाकी आमा अझै पनि आइन ।

चार्डपर्व दशै तिहार गाउँघरमा आए
हाँसो खुसी उमङ्गको कहिल्यै गित गाइन ।

कालीकोटको जन्म हजुर यैं पाखुरा धस्छु
आङ्ग ढाक्ने पुरा कपडा कैलै पनि लाइन ।

धेरै भयो शान्ति दिदी घरगाउँ छाडीगाकी
किन होला - अफै पनि हामी बिच छाइन ।

भोकमरी र हैजा लागी भाइले खुट्टा तान्दा
बर्षदिनको दशै पनि मैले मान्न पाइन ।

नरोक

राकेश कार्की

बन्दुक हैन बालबालिकालाई
कापी कलम बोक्न देऊ
घाउ छन् धेरै बिसेक पार्न
पट्टी मलम बोक्न देऊ

उड्न देऊ परेवालाई
शान्तिको सन्देश छर्न देऊ
फर्कन देऊ कोपिलालाई
आशाको सुवास छर्न देऊ

नरोक बिश्वासका घण्टहरु
सुरिलो धुनमा बज्न देऊ
नरोक मायाका शब्दहरु
गीत भै मनमा बज्नदेऊ

लस् एन्जेलस्

मेरो देश नेपाल

जवेगु दिलिप लिम्बु

हिमाल, पहाड, तर्राई, बेसी
मेरो देश नेपाल,
हरियाली वन, पाखा, खोलानाला
सगरमाथा शिखर,
हजार जात, हजार वर्ण
बसोबास छ यहाँ,
मिलीजुली बसेकै थियौं
कति राम्रो यहाँ ।
साँझ बिहान, शिठोपिठो खाई रमाएकै थियौं
कति राम्रो यहाँ,
दुःख सुख जसो तसो बाँचेकै थियौं
कस्ले आज कस्लाई मारयो,
कस्ले आज कस्लाई रुवायो
यति राम्रो संसार थियो
कस्ले षडयन्त्रगरी फुटायो ।
उजाड सिउँदो खाली कोख
कस्ले कस्लाई बनायो,
बाबु गुमाए आमा गुमाए
छोरा गुमाए छोरी गुमाए
श्रीमान गुमाए श्रीमति गुमाए
मुर्दा तुल्य एक्लो भई
अर्धजीवीत टोलाइ रहे ।
अनाथ बच्चा, निर्दोष अपाङ्ग
रोएको आज सङ्गीत भयो
हजारौं मान्छेका रक्तपात यहाँ
नौ रङ्गी बसन्त हरियाली भयो,
शान्तिको देश भनी चिनिएको नेपाल
लडार्इंको भूमरी भूमि भयो
हिमाली, पहाडी, तर्राई मधेसी भनी
कस्ले कस्लाई नाम लगायो ।
आ-आफै नेता हुँ भनी
निर्दोषी माथि लर्डाईं होम्यो
भाषण गर्ने नेता होइन
काम गर्ने नेता चाहियो,
ब्यबस्थापिका सिमित कागजमा होइन
ब्यबहारमा लागू गर्नु परयो ।
हत्या हिंसा छाडौं है
मिलेर हामी अगाडी बढौं
हामी मिले समाज बन्छ
समाज मिले शहर,
शहर मिले देश बन्छ
देश बने हामो नयाँ नेपाल बनाउने सपना
अवश्य पूरा हन्छ ।।

सुन्दरीको सुन्दरता

चन्द्र गुरुङ्ग

तिम्रो आँखाको गहिराइभन्दा
परेलीको डिल-डिलमा रङ्गरोगन गरिएको
कालो गाजल राम्रो !
लालुपाते ओँठहरूभन्दा
ती ओँठका भित्ता-भित्तामा पोतिएको
चकिलो लिपिस्टिक राम्रो !
नाकभन्दा पनि
नाकमाथि सजेको चिटिक्क फुली राम्रो !
दुइ कानहरूभन्दा त
कानै चुडाउने गरी
पिङ खेलिरहेको चमचम यार्लिङ राम्रो !
लामा-लामा औँलाहरूभन्दा
वासनादार नेलपालिस नै राम्रो !
तिमीभन्दा बढी
तिम्रो भित्री अङ्गहरूलाई छोप्न अर्समर्थ
डिजाइनदार छोटो ड्रेस राम्रो !
र तिम्रो शिरभन्दा पनि
काटछाँट पारिएको हेयर स्टाइल झन् राम्रो !
ए सुन्दरी झ्
तर एउटा कुरो
भन त
कता छ तिम्रो आफ्नो सुन्दरता ?!

हाँसेर बाँच हाँसेर मर....

दिलिप योन्जन

खुशीमा बाँच

हजारौ हजार शतब्दी

समानता र स्वतन्त्रमा

अन्याय र रुढिबादको बिरोधमा

उन्नति र प्रगतिको किरण छर्दै

बाँच्न त बाँच सधै हाँसे

रस्वार्थमा ढेश डुबाएर नबाँच

माटो र पानी बेचेर नबाँच

उन्नति र प्रेगतिलाई खाएर नबाँच

इज्जत र प्रतिश्ठमा बाँच्न देउ

मुक्ति पाउन लड बिरोधमा

बिजयको टीका लगाई हाँसेर बाँच..............

मर्नु नै परे देशको लागि हाँसेर मर................

गोर्खालीको बाटो

हस्त गौतम मृदुल

रोटी पोल्ने चुलो, खेतीको गरा छुटियो।
छुटने छैन कहिल्यै पनि गोर्खालीको जाती।

उही भाषा उही भेष, संस्कृति र संस्कार,
फुटने छैन गर्विलो छ, नेपालीको छाती।

बिरानो छैन नाता, हो रगतले लेखेको,
सुगौली सन्धीले मात्र ठुलो घात गरयो।

मेचीकालीमा सिमित पारी र्सवभौमिता,
आखिरमा गोर्खालीको स्वाभीमान हरयो....

खोजी गर्ने छौ हाम्रो आफनो भुगोल,
कुनै दिन लुटिएको सर्वभौमिक माटो।

एउटै छ चाहाना, एउटै छ कामाना,
कोही सक्दैन छेक्न, गोर्खालीको बाटो।

भर्जिनिय, अमेरिका