Aug 26, 2011

पेन्सनको सोच पालेकै हुँ!

किरण पौड्याल


लो. से. आ. जस्तै कठोर, परीक्षा मैले पनि दिएकै हुँ
विकासको सुइँको नदिए पनि, सपना मैले बेचेकै हुँ
सोझा, साधा, लाटा जनता, ढुङ्ग्रोमा झ्वाम्मै हालेकै हुँ
चुनावी जात्रा नजिते पनि, नियुक्ति बलियो पाएकै हुँ |

नागरिक भोकै जिय नै पनि, ५ तारे होटेल धाएकै हुँ
जनता नै सबै नांगिए पनि, आफ्नो त जोहो गरेकै हुँ
सडकमा अनाथ कापें नै पनि, महलमा रात काटेकै हुँ
शिक्षामा ताल्चा लागे नै पनि, आफ्नो त विदेश पठाकै हुँ ||

हस्ताक्षर समेत नआए पनि, तलब र भत्ता बुझेकै हुँ
चप्पलै पहिला नलाए पनि, चिल्ला कारमा चढेकै हुँ
लाज नै मर्दो दबाई किनी, शोधभर्ना पुरै पाएकै हुँ
भन्दछ अनपढ कसले मलाई, यस्तामा शास्त्री गरेकै हुँ |

शिक्षित, विद्वान, अनुभवी, माथि तान्डव नृत्य गरेकै हुँ
राणा र पंचे नभए पनि, राज्यको भोग गरेकै हुँ
लोकतन्त्र सर्वत्र लिलामी गरि, भरपुर रजाइँ गरेकै हुँ
संबिधान नदिने नियति ढाकी, हदम्याद पुरै तन्काकै हुँ ||

पांच वर्ष तान्न कसरत गर्दै, सिंगजुरो मैले खेलेकै हुँ
नाटक अनेक, चल खेल गर्दै, यहाँसम्म अलि धानेकै हुँ
निबृतिभरण, पेन्सन मिठो, मैले नि खान खोजेकै हुँ
अन्तिम ईच्छा केवल एक, पेन्सनको सोच पालेकै हुँ |

 कुवेत
रचना -२३ अगस्ट २०११

Aug 22, 2011

शहिद म

किरण पौड्याल

छाती तिम्रा टेक्ने पाईला, हिंडे काटी म
बनि सैनिक राष्ट्र सिङ्गै, हिंडे लडी म
भूमि युद्ध, मैदान क्रान्ति, हिंडे दौडी म
आँखा काला, नियत खराब, हिंडे फोडी म |

काटी मुण्डा, बनि चण्डी, हिंड्थें गर्जी म
खुँडा, भाला, कर्द गर्जन, सिंहनादै म
बाण तिखा, गोलि ताता, थाप्थें छाति म
बिछ्याई लहु भेल सरि, बढ्थें उर्ली म ||

निर्मित नेपाल लडी मैले, भएँ धुलो म
बलिदानै उपहास, भएँ पात्र म
युद्ध मेरा बिलिन कता, देख्छु आज म
पुछ्ने सिन्दुर छोरो आफ्नै, जल्छु भित्र म |

हाँसी खुशी बेच्छन आमा, भएँ बिबस म
रुन्छिन आमा कोक्याउँदै, हुन्छु पिडित म
छैनन कोहि सुन्ने उनको, तड्पिई बस्छु म
मलामी छन् खुशी सारा, भएँ अबोध म ||

कुलंघार, कलंक नै, बुझ्छु हावि म
रगत मेरो शहिदको, भएँ पानी म
इतिहासमा धमिराको, भएँ धुलो म
पन्छ्याईएको, बिर्सिएको, भएँ शहिद म |

कुवेत
रचना: २१ अगष्त २०११

Jun 15, 2011

कल्पनामा सधै

कृष्णकला वनेम
कल्पनामा सधै आउने, राजकुमार छ एउटा,
पुजा गर्छु मनमन्दिरमा, तिमी मेरो देउता,,

भीडमा होस एकान्तमा, तिमी मात्रै आउछौ,
सपनी होस बिपनीमा, लुकामारी खेल्छौ,,
अघी पछी सङ्गै हिड्ने, राजकुमारलार्इ भेट्दा,
कल्पनाको मिठो तृष्णा, तिमी सङ्गै मेट्दा,,

कल्पनामा ………………………………

भमरा भै मनको बागमा, आई भुन्भुनाउछौ,
बैशालु यि दिलको ढोका, तिमी ढकढकाउछौ,,
हजारौमा रोजे तिमीलाई, राजकुमार एउटा,
नजाउ टाढा कहिल्यै, मुटु हुन्छ चोईटा,,

कल्पनामा ………………………

6/13/2011,Monday….

Jun 3, 2011

नसोध मलाई


 
 
 
 
 
 
 
 
 
लोकेश याक्थुङ्बा
 
नसोध मलाई मेरो खबर्,जसोतसो बाचेकै छु
मुटु माथि ढुङ्गा राखी,कहिलेकाही हाँसेकै छु

टुट्नु थियो टुट्यो नाता,अतित अब नबल्झाउ
पुग्नु छ धेरै टाढा मैले,दोबाटोमा नंअल्झाउ
तिमीले दिएको चिनो त्यो,संगालेर राखेकै छु
मुटु माथि ढुङ्गा राखी,कहिलेकाही हाँसेकै छु

अन्जानैमा भेट भए,नबोलिकन तर्की जानु
नजर हाम्रो जुधेमा,नजिने झै फर्की जानु
सयौ चिरा यो मनलाई,जसोतसो गाँसेकै छु
मुटु माथि ढुङ्गा राखी,कहिलेकाही हाँसेकै छु।

ताप्लेजुङ्

Jun 1, 2011

भुत्ते मन्त्रीहरु र जेष्ठ १४ गते

टंक सम्वाहाम्फे

सारा नेपाली जनताको
सपना बोकेर
देशको उच्च ओहदामा आसीन
प्रधानमन्त्री ज्यू
मन्त्री ज्यूहरु
सभासद् ज्यूहरु
पार्टीका नेता र कार्यकर्ता ज्यूहरु
तपाईहरुलाई थाहा छ
हामी जनताको मत पाएर
त्यहाँ पुग्नु भएको
कति समानुपातीकको घोडा चढेर
सांसद भवन देख्नु भएको
हामी जनतालाई पनि
थाहा छ
कति माननिय ज्यूहरु
राजनितीको र नजानेर
मन्त्री हुनु भएको
कतिले राजनितीलाई खेती गरेर
किसान बनाउँनु भएको
तर खोई कहाँ चल्दैछ
तपाईको राजनिती ?
त्यो हामी जनतालाई थाहा छैन
किनकी सांसद भवन छिरेपछि
जनताको पसीनालाई
बाज्दै जुझ्दै बाडी खाएको
हामी प्रत्यक्ष देख्दैछौ
हामी प्रत्यक्ष बुझ्दैछौ
सायद त्यसैले होला
तपाईहरुले गर्ने राजनिती त
भारतले पो गर्दोरहेछ
चीनले पो गर्दोरहेछ
अर्कै गोलार्द्धको देश
अमेरीकाले पो गर्दोरहेछ
हामीलाई थाहा छ
साङलोमा बाधिएको कुकुर
केवल झम्टिन सक्दछ
तर त्यसले टोक्न सक्दैन
त्यस्तै तपाई पनि पार्टी भित्रको
प्रतिवन्धित मान्छे
जनतालाई ठुल्ठुलो भाषण दिन शिवाय
जनतालाई ठुल्ठुलो सपना देखाउँन शिवाय
अरु के गर्न सक्नु हुन्छ र ?
पार्टी विभाजन गरेर
जनतालाई भाग,भाग लगाएर
जनमस्तिष्क विभाजन गर्दै हुनुहुन्छ
जनमत चिर्दैहुनुहुन्छ
जनबिचार फार्दै हुनुहुन्छ
कसैलाई कम्युनिष्टमा
कसैलाई कांग्रेसमा
कसैलाई फोरममा
अथवा दर्ता भएका सबै पार्टीहरुमा
आवद्ध हुन विवश बनाउँनु हुन्छ
नेता ज्यू
मन्त्री ज्यू
के यसरी नै जनतालाई
अनिर्णयको वन्दि बनाएर देश चल्छ त ?
के यसरी नै सम्विधान बन्छ ?
के यसरी नै नितीनियम बन्छ ?
तपाइलाई थाहा छ
आज नयाँ नेपालको नयाँ सम्विधान जारी हुने मिति
२०६८ साल जेष्ठ १४ गते शनिवार
खोई कहाँ जारी भो त्यो सम्विधान ?
के हामी जनतालाई
सम्विधान चाहिँदैन ?
नितिनियम चाहिँदैन ?
देश चाहिँदैन ?
हामी देशवासी सवैलाई
नयाँ सम्विधान चाहिएको छ
तर खोइ नयाँ सम्विधान
प्रधानमन्त्री ज्यू
मन्त्री ज्यूहरु
सभासद् ज्यूहरु
पार्टीका नेता र कार्यकर्ताज्यूहरु
त्यो ओहदाको कसम खाएर
आफ्नो जिम्मेवारीको प्रतिवद्धता गरेर
देशको विधायीका बन्नु भएको
हामीलाई थाहा छ
तर तपाईहरु त
भुत्ते पो हुनुहुदो रहेछ
नालायक पो हुनुहुदो रहेछ
अयोग्य पो हुनुहुदो रहेछ
किनकी तोकिएको मितिमा
नयाँ सम्विधान जारी गर्न सक्नु भएन
नेपाल र नेपालीको
भविष्य र आशा बोकेर
आफ्नो असक्षमता प्रदर्शन गरी सक्नु भो
तर पनि अझै त्यसलाई
निर्णायक तहमा पुर्याउँने काम
तपाईहरु कै हो
नयाँ नेपालको परिकल्पना गरेर
संघीयताको वकालत गरेर
आत्मनिर्णयको वाचा वाँधेर
देशलाई देश बनाउँने अठोट लिएर
जव काठमाडौ पस्यौ
तव आफ्नो अञ्चल,जिल्ला विस्र्यौ
तव आफ्नो गाउघर,आफन्त विस्र्यौ
तव आफ्नो प्रतिवद्धता विस्र्यौ
अनि नयाँ सम्विधान वनाउँनै विस्र्यौ
ए !भुत्ते प्रधानमन्त्री ज्यू
ए !भुत्ते मन्त्री ज्यूहरु
ए !भुत्ते सभासद् ज्यूहरु
ए !भुत्ते पार्टीका नेता र कार्यकर्ता ज्यूहरु
अव तपाईहरुले देश वनाउँनु हुन्न
नयाँ सम्विधान वनाउँनु हुन्न
शान्ति,अमनचयन कायम गर्नु हुन्न
बरु देशको आर्थिक भण्डार रीत्याउनु हुन्छ
देशको जल भण्डार बेच्नु हुन्छ
अन्य देशसंग आफूले चाहे जस्तै
घातक सम्झौता गर्न तयार बन्नु हुन्छ
हामीलाई थाहा भैसक्यो
भुत्ते खुकुरीको नियती बोकेर
भस्मे फाड्न अवश्य सकिन्न
जनतालाई झुक्याएर
सत्ता सम्हाल्न सकिन्न
हामीले बुझी सक्यौ
तपाईहरु सबै भुत्ते खुकुरीहरु
वेअर्थ त्यो ओहदामा बस्न सुहाउँदैन
ओर्ल ओहदाको कुर्सीबाट
अव हामी नागरिक शासक बन्नेछौ
अव नेपाली जनता मिलेर
नेपाल आमाको निर्माण गर्नेछौ
केहि काम गर्न नसक्ने
ए !भुत्ते प्रधानमन्त्री ज्यू
ए !भुत्ते मन्त्री ज्यूहरु
ए !भुत्ते सभासद् ज्यूहरु
ए !भुत्ते पार्टीका नेता र कार्यकर्ता ज्यूहरु
यो माटोले तिमीहरुलाई श्राप दिनेछ
हामी जनताले दण्ड दिनेछौ
त्यसको भागेदार यिनै भुत्तेहरु हुनेछन् ।

तिम्रो माया


कृष्णकला वनेम
तिम्रो माया पाउन चाहेर पनि सकिन जिउदोमा
मरेको दिन एक चिम्टी सिन्दुर भर्दिनु सिउदोमा

जुन् दिन् देखे तिमिलाई मैले मात्रै चाहीरहे
कहा थियौ तिमी तर जहि तही खोजिरहे
जति टाढा भए पनि आउनु मेरो मलामीमा
मरेको दिन एक चिम्टी सिन्दुर भर्दिनु सिउदोमा
तिम्रो माया……………………………

अर्पण गरी जिन्दगी मेरो तिम्रै यादमा बाचीरहे
मरी जाने चोला रहेछ जिबन बाचुन्जेल पर्खिरहे
रोपी देउ फुल एउटा म जलेको खरानीमा
मरेको दिन् एक चिम्टी सिन्दुर भर्दिनु सिउदोमा
तिम्रो माया……………………………

Apr 27, 2011

फक्ताङ्गलुङ्गको छोरो म

सुरेश सुब्बा

फक्ताङ्गलुङ्गको छोरो म
परदेशीनुको पिडा सँगै,
हङ्गकङ्गको मङकीहिल अनि,
बेलायतको अक्सफोर्ट कम्युनिटीहल
र याहाँका चिसो हावा चल्ने चाउरीहरुबाट ।
हरेक चार्डपर्वहरुमा ।
आ-आफ्नो बिधिहरुबाट ।
आ-आफ्नो परम्परालाई सम्झदा,
मैले आफ्नो धर्म सँस्कार
र सँस्कृतिहरु नियालेको छु ।
तोङ्गबा याङ्गबेन किनीमा अनि
याःलाङ्ग केलाङ्ग माँङ्गलाङ्ग
र हाक्पारे सँगै पालाम ख्याली
सबै सबै सम्झेको छु ।
सहिदहरुको सन्तान म ।
बिश्वयुद्धका सहिदहरुलाई सम्झदै,
जापानको नागासाकी हिरोशिमा,
हङ्गकङ्गको ताम्मी, क्यासीनो लाईन,
सातिन लगायत नेपाल र बिश्वको
धेरै ठाउँहरुबाट पूर्खाहरुको समाधी
स्थलमा पुगी, हरेक पूर्खा दिवशमा
आ-आफ्नै ठाउँहरुबाट
आ-अफ्नै पूर्खाहरुलाई सम्झदा
मैले आफ्नै पूर्खाहरुको समाधीमा
दुर्इ थुङ्गा फूल र श्रद्धाको
दुर्इ थोपा आँशु चढाएको छु ।
लिम्बुवानको छोरो म ।
अब त आफ्नै तरार्इका फाँटहरु
अनि बिजयपुर आम्बेपोजो र कुम्मायक
कुस्शायक डाँडाहरु फेदाप, सुदाफ,आठर्राई
घुङसा लेलेप र सिनाम तेल्लोकहरु घुम्दै,
अरुण, कोशी, मेचि, मेवा मैवा
र काबेली नदीहरुको चिसो पिउदै,
माईबेनी, त्रिशाली, युवामेला,
पोखरी, मदन मेला हुँदै, पुशेमेला
पुगेर फिलिङ्गे र सिन्कीको अचार
सँग तोङ्गबा जाड, आलुको तरकारी
अनि चाम्रे खाजा खादै,साम्याङ्गफूङ्ग,
लाङ्गबाङ्गी र यार्ङ्गइच्छेको हार लाउने
सोल्टीनीहरुसँग एक पल्ट
धान नाची दिने मन छ ।
किसानहरुको छोरो म ।
अब त आफ्नै हिमाल, पाहाड,
लेक, बेँशी र डाँडापाखाका खर्कहरु
अनि चौरी गोठका सेर्पा सार्इला,
भैसी गोठका डाँगी माईला, गाई
गोठका गुरुङ्ग दाई, कुलुङ्ग भाई
र भेँडा बाख्रा गोठलाहरु अनि
तान बुन्ने सुब्बेनी दिदी, बालीघरे
काईला लगायत सबै सबैसम्म
पुग्ने अनि रमाउने मन छ ।
यसपाली त एकजोर खाडीको
दौरा सुरुवाल सँगै एउटा
ढाकाको टोपी लगाउने मन छ ।
बीरहरुको सन्तान म ।
अब त दुःखै दुःख अनि
पिडाहरुमा पिल्सीएको लिम्बुवानको
गाउँ बस्तीहरु भित्र बेवारीस
बनकाडा र उन्यूघारीहरुले
छोपिएका काङ्गसोरे, सिरीजङ्गा,
फाल्गुनन्द र र्इमान सिँ
लगायतका समाधीहरुमा
पुगेर उहाँहरुको कार्यको उच्च
सम्मान गर्दै, भित्री आत्मादेखि
दरिलो सलाम गर्दै, बाकी कार्य
पुरा गर्ने बाचा सँगै श्रद्धाको
दुर्इथोपा आँशु अनि अजम्बरी
फूल रोपी दिने मन छ ।